[اختصاصی، ویرایش پنجم] افشاگری مستند پیام فضلینژاد از پروژه «تدوین نقشه عملیاتی کودتای مخملی» توسط وزارت کشور دولت اصلاحات که ابتدا روزهای 29 و 30 دیماه 1388 در 2 مقاله «روششناسی ترورهای آکادمیک» و «ترور برای دموکراتیزاسیون»در صفحه 14 روزنامه «کیهان» به چاپ رسید، واکنشهای متفاوتی را برانگیخت.
گزارش مشروح «جوان» از بازتابهای افشاگری فضلینژاد
در تازهترین واکنش، «غلامحسین بلندیان» (معاون وقت وزیر کشور و معاون فعلی سازمان بازرسی کل کشور) با ارسال نامهای توسط «روابط عمومی سازمان بازرسی کل کشور»(!) مدعی شد که وزارت کشور هیچ قراردادی با حسین بشیریه نداشته است. بلندیان مینویسد: "در این مورد برای روشنشدن موضوع، با دفتر مطالعات سیاسی و اداره کل امور مالی وزارت کشور تماس گرفتم و آنها پس از بررسی تا آخر وقت روز شنبه 3 بهمن 1388، منکر وجود چنین قرارداد و پروژهای با شخص مذکور شدند."
متن کامل این گزارش پیرامون واکنشهای حسین بشیریه، اکبر گنجی، رادیو فردا و... را در ادامه بخوانید.
بلندیان در این تکذیبیه همراه با سایتهای اپوزیسیون خارج از کشور به فحاشی علیه کیهان و فضلی نژاد روی آورد و نوشت: "تراوش چنین افکاری که متهم کردن خدمتگزاران انقلاب اسلامی را در پی دارد، زاییده افکار «علیل» و «بیماری» است که دل در گرو انقلاب و ایران ندارد و سر در آخور بیگانگان دارند و آرامش و امنیت کشور را برنمیتابند." جالب است که معاون سابق وزیر کشور به جای پاسخ به «پژوهش آکادمیک» روزنامه کیهان، خیال میکند که توانسته با انتساب الفاظی مانند «علیل»، «بیمار» و وابسته به بیگانگان، آن افشاگری مستند را مخدوش سازد!
شگفتانگیز است که این جوابیه توسط «روابط عمومی سازمان بازرسی کل کشور» به روزنامههایی مانند «وطن امروز» و «ایران» فرستاده شده، در حالی که فضلینژاد درباره دوران معاونت بلندیان در وزارت کشور اصلاحات افشاگری کرده است! معلوم نیست که اولا، بنابر کدام قانون و ضابطه، در موضوعی که به هیچ ربطی به «سازمان بازرسی کل کشور» ندارد، روابط عمومی آن اقدام به فرستادن جوابیهای چنین توهینآمیز به رسانهها میکند؟!!! ثانیا، چرا «سازمان بازرسی کل کشور» خود را موظف به دفاع از وزارت کشور دوره اصلاحات دیده است؟! آن هم در حالی که اسناد بسیاری در این خصوص وجود دارد!
متن کامل جوابیه سازمان بازرسی کل کشور در سایت تابناک
متن کامل تکذیبیه بلندیان در خبر آنلاین
متن کامل تکذیبیه غلامحسین بلندیان در رجانیوز
این ادعا در حالی است که حسین بشیریه در تکذیبیه خود با اشاره به وجود اسناد مالی این قرارداد در امور مالی وزارت کشور مینویسد: «بر طبق اصل قرارداد که موجود است، و نیز بر طبق اسناد مالی و بانکی که قأعدتا نسخههای آن در امور مالی وزارتخانه حفظ میشود، مبلغ قرارداد مذکور سه میلیون تومان، و مدت آن ۱۲ ماه بود.» واکنشهای متناقض و سراسیمه اصلاحطلبان در حالی است که توجه بسیاری از رسانهها به نقش وزارت کشور دوره محمد خاتمی برای اجرای پروژه کودتای مخملی دوخته شده است.
متن کامل تکذیبیه حسین بشیریه
افشاگری پیام فضلینژاد در روزنامه کیهان از پروژه پژوهشی دولت محمد خاتمی برای تئوریزه کردن «ترورهای سیاه»، نقش حسین بشریه در وزارت کشور برای پیشبرد این پروژه تحت پوشش پروژه «گذار به دموکراسی» و... بازتابهای گستردهای در پی داشت. اغلب رسانههای اصولگرا این سند تکاندهنده را منتشر کردند و شبکه ایران (وابسته به موسسه مطبوعاتی ایران) در گزارشی جامع، گفتگوی فضلینژاد را پیرامون ابعاد تکاندهنده و جزییات این سند منتشر کرد که در سایتهای رجانیوز ، دولت نیوز، صراطنیوز، جهان نیوز، سحرنیوز، بصیرت، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، خبرنامه دانشجویان ایران، استقامت، روایت ، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و... بازنشر شد.
بازتاب در نشریات اصولگرا
روزنامههای ایران، وطن امروز ، سیاست روز ، خراسان و هفتهنامه پرتو سخن نیز با انتشار خبرهایی به این سند پرداختند، اما رسانههای اپوزیسیون و گروهک موسوم به «جنبش سبز» واکنشهای سراسیمهای به این افشاگری نشان دادند. حسین بشیریه بدون تکذیب نظریهپردازی «ترورهای سیاه» فقط مبلغ قراردادش با وزارت کشور را کمتر از میزان ذکر شده دانست و با انتشار این تکذیبیه، عملا بر سخنان فضلینژاد مبنی بر همکاری این پژوهشگر سازمان سیا با وزارت کشور دولت خاتمی برای تدوین نقشه عملیاتی کودتای مخملی و... صحه گذاشت. اکبر گنجی و... نیز با نگارش مقالاتی به این افشاگری پرداختند.
حسین بشیریه: فضلینژاد یک دروغگوست!
در نخستین واکنش، حسین بشیریه با ارسال متنی به رسانهها مدعی شد که «فضلینژاد دروغ میگوید»، اما وی تنها به تکذیب مبلغ قراردادش با وزارت کشور پرداخت، نه به انکار نظریهپردازی برای ترور! وی در این تکذیبیه که نسخهای از آن روز پنجشنبه در سایت روزآنلاین، رسانه گروهک راه سبز (نسیم فردا) و سیمیل منتشر شده مینویسد: «هدف نهایی طرح تحقیقی گذار به دموکراسی، کمک فکری به شفاف سازی فرایندهای انتخابات در کشور در مقابل عوامل و فرایندهایی بود که همواره انتخابات آزاد و شفاف را در کشور تهدید کرده اند.»
اکبر گنجی در رادیو فردا: توهم توطئه دارند!
سپس اکبر گنجی با نگارش مقالهای طولانی در رادیو فردا، این افشاگریها را ناشی از «توهم توطئه» و برآمده از «کارخانه دشمنسازی جمهوری اسلامی» دانست. گنجی که این جملات کلیشهای را سالهاست که به شکل خسته کنندهای تکرار میکند، در این مقاله مدعی است که "روشن است كه نمى توان دگرانديشان را سركوب، زندانى، شكنجه، ترور و... كرد و آن را به گردن خود مخالفان يا دشمنان خارجى انداخت. اگر بر سر اين نكته ى كليدى اتفاق نظر وجود داشته باشد ، هم چنان پرسش هاى انديشه سوز ديگرى وجود دارد كه نيازمند پاسخ هستند: «گفتمان دشمن» (تهاجم فرهنگى غرب، شبيخون فرهنگى غرب، پايگاه دشمن، عوامل دشمن، صداى دشمن، طرح هاى دشمن، خواست هاى دشمن، مرزبندى با دشمن، بيدارباش در مقابل دشمن، و...) معلول كدام علل و دلائل است؟ پيامدهاى نظرى و عملى اين گفتمان براى مردم ايران چه بوده است؟ اين موضوع را به تفصيل پى خواهيم گرفت."
واکنشهای همسو: سایت شفاف و اعظم طالقانی!
سایت اینترنتی شفاف (اتاق شیشهای خبر) که هویت سیاسی مشکوکی دارد نیز تیتر زد «شانس آوردیم که مدیرمسئول کیهان مسئولیت قضایی ندارد!» این سایت با نقل بخشهایی از مقاله فضلینژاد در کیهان (30 دی 88) با عنوان «ترور برای دموکراتیزاسیون» نوشت: «ایراد اتهام به دیگران برای روزنامه کیهان شاید آسوده تری کاری باشد که انجام می دهد و این در حالی است که به عقیده بسیاری از چهره های معتدل و میانه رو برخی نوشتارها و رفتارهای افراطی دقیقاً خلاف مصالح و منافع ملی کشور است.» این سایت اشاره نکرد که چرا افشای مستند یک پروژه ضدامنیتی در وزارت کشور دوره اصلاحات، خلاف مصالح ملی است. آیا چون این افشاگری پرده از چهره مدعیان دموکراسی برداشته و ذات خشونتگرای آنان را نشان داده است، اقدامی خلاف منافع ملی کشور است؟! این مقاله در وبسایت رسمی جامعه زنان انقلاب اسلامی (گروهک اعظم طالقانی) نیز منتشر شد.
معاون اسبق وزیر کشور: فضلینژاد فردی «علیل» و «بیمار» و «وابسته» به بیگانگان است!
در تازهترین واکنش، «غلامحسین بلندیان» (معاون وقت وزیر کشور و معاون فعلی سازمان بازرسی کل کشور) با ارسال نامهای توسط «روابط عمومی سازمان بازرسی کل کشور»(!) مدعی شد که وزارت کشور هیچ قراردادی با حسین بشیریه نداشته است. بلندیان مینویسد: "در این مورد برای روشنشدن موضوع، با دفتر مطالعات سیاسی و اداره کل امور مالی وزارت کشور تماس گرفتم و آنها پس از بررسی تا آخر وقت روز شنبه 3 بهمن 1388، منکر وجود چنین قرارداد و پروژهای با شخص مذکور شدند."
بلندیان در این تکذیبیه همراه با سایتهای اپوزیسیون خارج از کشور به فحاشی علیه کیهان و فضلی نژاد روی آورد و نوشت: "تراوش چنین افکاری که متهم کردن خدمتگزاران انقلاب اسلامی را در پی دارد، زاییده افکار «علیل» و «بیماری» است که دل در گرو انقلاب و ایران ندارد و سر در آخور بیگانگان دارند و آرامش و امنیت کشور را برنمیتابند." جالب است که معاون سابق وزیر کشور به جای پاسخ به «پژوهش آکادمیک» روزنامه کیهان، خیال میکند که توانسته با انتساب الفاظی مانند «علیل»، «بیمار» و وابسته به بیگانگان، آن افشاگری مستند را مخدوش سازد!
شگفتانگیز است که این جوابیه توسط «روابط عمومی سازمان بازرسی کل کشور» به روزنامههایی مانند «وطن امروز» و «ایران» فرستاده شده، در حالی که فضلینژاد درباره دوران معاونت بلندیان در وزارت کشور اصلاحات افشاگری کرده است! معلوم نیست که اولا، بنابر کدام قانون و ضابطه، در موضوعی که به هیچ ربطی به «سازمان بازرسی کل کشور» ندارد، روابط عمومی آن اقدام به فرستادن جوابیهای چنین توهینآمیز به رسانهها میکند؟!!! ثانیا، چرا «سازمان بازرسی کل کشور» خود را موظف به دفاع از وزارت کشور دوره اصلاحات دیده است؟! آن هم در حالی که اسناد بسیاری در این خصوص وجود دارد!
متن کامل جوابیه سازمان بازرسی کل کشور در سایت تابناک
متن کامل تکذیبیه غلامحسین بلندیان در خبر آنلاین
متن کامل تکذیبیه بلندیان در رجانیوز
این ادعا در حالی است که حسین بشیریه در تکذیبیه خود با اشاره به وجود اسناد مالی این قرارداد در امور مالی وزارت کشور مینویسد: «بر طبق اصل قرارداد که موجود است، و نیز بر طبق اسناد مالی و بانکی که قأعدتا نسخههای آن در امور مالی وزارتخانه حفظ میشود، مبلغ قرارداد مذکور سه میلیون تومان، و مدت آن ۱۲ ماه بود.» واکنشهای متناقض و سراسیمه اصلاحطلبان در حالی است که توجه بسیاری از رسانهها به نقش وزارت کشور دوره محمد خاتمی برای اجرای پروژه کودتای مخملی دوخته شده است.
متن کامل تکذیبیه حسین بشیریه
روند تکراری اتهامزنی اپوزیسیون
مانند همیشه، هیچ یک از منتقدان و مخالفان این افشاگری در خارج و داخل ایران نتوانستند ادلهای برای انکار سند تکاندهنده وزارت کشور دوره اصلاحات مبنی بر مشروعیت ترور در فرآیند دموکراتیزاسیون اقامه کنند. از این رو، با زدن اتهاماتی مانند «دروغگو» و نسبت دادن اوصافی مانند «متوهم» و... کوشیدند تا تئوریهای خشونتورز اصلاحطلبان را توجیه کنند. در طول 3 سال گذشته، رسانههای اپوزیسیون پس از انتشار مقالات و پژوهشهای فضلینژاد اتهامات سخیفی را علیه وی منتشر کردهاند، تا جایی که یکبار محمد مهدی فقیهی، مدیر سایت انتخاب، فضلینژاد را دارای بیماری «شب ادراری» دانست که به سبب «روانپریشی» و «تکرر ادرار» علیه اصلاحطلبان مینویسد. عطالله مهاجرانی، عبدالکریم سروش و محسن کدیور به پیروی از جان کین، فضلینژاد را «سخنگوی نیروهای امنیتی پشت صحنه» معرفی کردهاند. معصومه ابتکار نیز وی را «آدمی که از زیر بوته سبز شده» خطاب کرده بود و علیرضا نوریزاده هم او را «شکنجهگر»، «فاسد» و «روانی» دانست!
این «ادبیات پشت وانتی» و اتهامات کذب که هیچ کدام از آنها تا امروز از سوی مدعیان آن اثبات نشده، همه آن چیزی است که منتقدان و مخالفان فضلینژاد علیه پژوهشهای مستند او ارائه کردهاند.